Hassan al-Banna dé democraat
Hassan al-Banna de stichter van de ikhwanul 'muslimin' sekte is een invloedrijke persoon in de hedendaagse groeperingen die zich toekennen aan de islaam. Hij is de peetvader van de groeperingen vandaag de dag die een machiavellistische denkwijze heeft omtrent het implementeren van de shariah, hun doel was om de shariah terug te halen naar de rechtbanken en parlementen, ook al betekende dat men anderen moest aanbidden naast Allah of een daad of uitspraak moest doen die duidt op het ongelovigen in de eenheid van Allah.
Deze hassan en zijn ketterse denkwijze heeft vele mensen doen dwalen. De reden daarvoor is, dat hij de islaam niet verkondigt maar slechts zich toekent aan de islaam. Als een jonge sufi ging hij door het leven, waarna hij politiek actief werd. Zijn personage is op zich niet zo belangrijk, wat belangrijker is; het oordeel over diegene die hem prijzen en hem als voorbeeld zien.
Deze hassan die nooit de islaam heeft begrepen, kan nooit gezien worden als moslim door iemand die de islaam begrijpt. Waarom?
Omdat deze hassan daden heeft verricht die duiden op zijn onbegrip over de islaam.
Zoals bekend is de eerste pilaar van de islaam het verwerpen van de taghut en men doet dit door eerst te geloven dat het aanbidden van al datgene wat aanbeden wordt naast Allah ongeldig is.
Shaykh al-Islam Muhammad ibn Abdelwahaab maakt dit duidelijk:
Weet, moge Allah de Verheven je genadig zijn, dat het eerste wat Allah aan de mensheid verplicht heeft gemaakt is al kufr bi taghut en Imaan (geloven) in Allah. Bewijs hiervoor zijn de woorden van Allah:
‘En voorzeker, Wij hebben aan iedere Oemmah (gemeenschap, natie) een boodschapper gezonden (die zei): ‘Aanbidt (alleen) Allah en houdt afstand van de Taghut (valse afgoden, etc).’ (soerah an Nahl; 16: 36)
Betreffende de hoedanigheid van de kufr in taghut: dat is dat je overtuigd bent dat aanbidding aan een ander naast Allah niet correct is, dat je het verlaat, dat je het haat, dat je takfeer doet op degenen die dat doen en dat je hierin vijandigheid voelt.
Het geloven in Allah is dat je overtuigd bent dat Hij al ilaah al ma’bud is (God die aanbidding verdient), als enige, naast alle anderen naast Hem en dat alle vormen van aanbidding puur (met ikhlaas) aan Allah zijn gericht. Dat je deze verwerpt wanneer ze gericht zijn naar een ander naast Allah , dat je houdt van de volgers van ikhlaas en dat je loyaal bent met hun en dat je de volgers van shirk haat en dat je ze vijandigheid toont.
Dit is Millatu Ibrahiem en alleen een debiel verwerpt dit en dat is het voorbeeld waarover Allah ons heeft ingelicht met Zijn woorden:
‘Waarlijk, er is voor jullie een goed voorbeeld in Ibraahiem en degenen die met hem waren, toen zij tot hun volk zeiden: ‘Wij zijn niet verantwoordelijk voor jullie en voor wat jullie naast Allah aanbidden. Wij geloven jullie niet en er is tussen ons en jullie vijandschap en haat ontstaan, voor altijd, tot jullie in Allah, de Enige geloven.’ (soerah al Momtahinah; 60:4)
Taghut is een algemeen begrip. Alles aan wie aanbidding wordt gegeven naast Allah en hij is ermee tevreden dat hij aanbidding krijgt; of het nou gaat om degene die aanbeden wordt (ma’bud) of degene die gevolgd wordt (metboe’u) of degene aan wie men zich onderwerpt in ongehoorzaamheid naar Allah en Zijn boodschapper صلى ا لله عليه و سلم, is een taghut… (hierna noemt de shaykh de vijf hoofden van taghut welke wij in een ander artikel al hebben genoemd)
… Weet dat men geen moe’min kan worden behalve met kufr bi taghut. Het bewijs hiervoor zijn de woorden van de Verhevene:
‘…En hij die de Taghut verwerpt en in Allah gelooft: hij heeft zeker het stevigste houvast gegrepen, dat niet breken kan. En Allah is Alhorend, Alwetend.’ (soerah al Baqarah; 2:256)
Waarheid (al Roeshd) is de Dien van Muhammad صلى ا لله عليه و سلم en de dwaling (al Ghayy) is de dien van abu Jahl. En de sterkste houvast is de shahada ‘LAA ILAAHA ILALLAH’ en hij bestaat uit verwerping en bevestiging. Hij verwerpt alle soorten aanbidding aan een ieder naast Allah de Verhevene en bevestigt alle soorten aanbidding aan Allah alleen zonder toevoeging van gelijken aan Hem (welke geen partners heeft). (bron: ad Durar as Saniyyah; 1/161-163)
Dus hassan valt al weg bij de eerste voorwaarde namelijk dat men moet geloven dat het aanbidden van anderen naast Allah ongeldig is. Dit gelooft hassan niet, want hij maakt gebruik van de democratische systeem.
bewijzen daarvoor zijn:
يقول حسن البنا ناهيا الشباب عن تحطيم الحانات ومبينا لهم الطريق الشرعي للأمر بالمعروف والنهي عن المنكر على طريقتهم: (تحريم الخمر وتعاطيها أمر من اختصاص الإمام، فإذا قصر كان خارجا عن الكتاب والسنة، وعندئذ يجب على العلماء وذوي الرأي أن يقدموا له النصيحة، فإذا أبي وجب على الأمة أن تجاهده حتى تخلعه، ومن هنا نرى الإسلام هو دين نظام، جعل حق تغيير المنكر للإمام، ولم يعط هذا الحق لكل فرد من أفراد الأمة، وإلا أصبح الأمر فوضى.
فالحكومة هي التي تقوم في عصرنا مقام الإمام، فهي المسئولة عن تحريم المنكرات، فإن لم تفعل وجب على نواب الأمة أن يسحبوا ثقتهم منها، فإذا لم يؤد النواب واجبهم أصبح لزاما على الأمة ألا تمنحهم ثقتها، وتنتخب غيرهم فإذا اجتمع تحت قبة البرلمان نواب مسلمون، أمكن القضاء على كل منكر بقوة القانون وحكم النظام) [215].
215] مجلة النذير العدد: 33، 25/ذي القعدة/سنة 1357، يناير 1939، وأيضا محمود كامل العروسي: المصدر المذكور، ص: 502 - 503.
Hassan Banna zegt nadat hij spreekt over wat de qitalis in zijn tijd deden door de cafe etc. verbrandde:'De regering neemt vandaag de dag de plaats van de Imam aan, zij is aansprakelijk voor het verbieden van de wandaden, als de regering het niet doet dan moeten de volksvertegenwoordigers hun betrouwbaarheid in deze regering intrekken, als de volksvertegenwoordigers hun plicht niet nakomen, dan is het verplicht op de natie om hun vertrouwen in de volksvertegenwoordigers in te trekken en dan moeten zij nieuwe volksvertegenwoordigers kiezen, als er dan onder de dak van de parlement moslim vertegenwoordigers zijn, dan is het mogelijk om iedere wandaad te bestrijden met de kracht van de wet en het oordeel van het systeem.'[bron; majalat an-nadhir uitgave 33 25/dhil qi3da/1357, januari 1939]
Een van zijn volgers vertelt ons ook dat hassan zelf ook mee heeft gedaan in de verkiezingen:
وتقول "مجلة المجتمع" الإخوانية: (إنه ليس هناك حرج شرعي من إنشاء حزب سياسي على مبادئ الإسلام، فالإمام الشهيد حسن البنا - مؤسس الجماعة - خاض المعركة الانتخابية مرتين، والإمام الهضيبي رحمه الله؛ قد وافق قبل الصدام مع عبد الناصر على مبدأ إنشاء حزب سياسي) [143]
[143] المجتمع الكويتية، عدد: 777، 22/ذي القعدة/1406 هـ، ص: 20 – 21.
Vertaling:
In Majalat al Mujtama' (een ikhwanistische blad)is het volgende te lezen:'Er is niks mis mee vanuit een islamitische visie om een politieke partij te stichten volgens de islamitische fundamenten. De imam, de shahid Hassan Al-Banna-de stichter van de jama'a- heeft zelf twee keer meegedaan met de verkiezingen, zo ook de imam al-hudaybi rahimahu allah, is akkoord mee gegaan voordat hij is een clash kwam met abdenassr om een politieke partij te beginnen.'[bron; uitgave 777 22/dhil qi3da/1406 pagina 20-21]
Dus deze hassan al-banna is een mushrik die nooit de islaam heeft begrepen. iedere moslim begrijpt dat iedere systeem die in zijn fundamenten verschilt met de islaam ongeldig is, laat staan het participeren daarin.
Maar het gekke is dat Ayman Zawahiri dit allemaal citeert over hassan al-banna, al deze kufriyaat, van het meedoen met de verkiezingen tot aan het oproepen van mensen om stemmen op partijen en dan zegt deze zawahiri over deze mushrik hassan:'hassan al-banna de shahid rahimahu Allah.'[bron; zie al hisaad al murr in meerdere plekken vooral de voetnoten.]En telkens als hij zawahiri de naam van hassan noemt voegt hij nog rahimahu allah erbij.
Hoe kan zawahiri over hassan dit allemaal zeggen terwijl hij zelf de kufriyaat van hassan opnoemt?!
Als zawahiri al-barae van de mushrikin begrijpt, hoe kan hij dan hassan als een moslim zien?!
Leert de islaam ons niet dat wij de mushrikin niet als moslims mogen beoordelen en dat wij moeten geloven dat diegene die shirk doet uit vrije wil nooit een moslim kan zijn. Hoe is het dan gesteld met diegene die zelf mensen oproept om shirk te gaan doen?!
Shaykh Al Islaam Ibn Taymiyyah zegt:'Diegene die de universele waarheiden de tawhid van rububiyah die algemeen is voor de gehele schepselen getuigt en hij erkend dat alle dienaren onder de qadae en qadar van Allah zijn en hij bewandelt deze pad, maar maakt geen onderscheid tussen de godvrezende gelovigen die de bevel van Allah gehoorzamen waarmee de profeten zijn gestuurd en tussen diegene die Allah en zijn profeten ongehoorzamen onder de kuffar en de fujaar, dezen zijn ongeloviger dan de joden en christenen.[majmu al fatawa 10/607]
Shaykh AbdurRahmaan bin Hassan rahimahullah zegt: ‘Bij geen enkele persoon zal de Islam geldig zijn behalve met kennis over wat deze woorden van Tawheed bevelen van het verwerpen van shirk in aanbidding en het verwerpen van degene die het doet en het bestrijden ervan. Aan de andere kant, oprechtheid in aanbidding aan Allah de Enige welke geen partners heeft en tonen van loyaliteit hierin. (Majmuatu rasail wal masail 5/547).
Shaykh Abderrahmaan ibn Hassan -Moge Allah genadig met hen zijn- zei, nadat hij verzen aanhaalde die duiden op de kufr van diegene die anderen dan Allah aanbidt:'Als jij weet dat Allah takifr heeft gedaan op de mensen van shirk en Hij hen heeft beschreven met de eigenschappen van shirk in duidelijke verzen, zoals Allah zei:
'17. De afgodendienaren kunnen de Moskeeën van Allah niet onderhouden, terwijl zij
van ongeloof tegen zichzelf getuigen'[surat tawba]
Zo ook is dat bewezen in de sunnah.
Shaykh al-Islaam zei-Moge Allah genadig met hem zijn-:'De mensen van tawhid en sunnah zij geloven de profeten in wat zij verkondigen en zij gehoorzamen hen in datgene wat zij opdragen en zij beschermen wat de profeten zeiden en zij begrijpen dat en praktiseren het en zij maken het vrij van de manipulaties van de extremisten en verdoezeling van de verloochenaars en foute interpretaties van de onwetenden en zij bestrijden diegene die met hen verschilt, als een daad die hen dichtbij Allah brengt en als verlangen naar de beloning van Allah, niet de beloning van hen(de vijanden).
En de mensen van onwetendheid en extremisme zij maken geen onderscheid tussen wat (de profeten) opdragen en waar zij tegen waarschuwen en wat authentiek is en wat gelogen is over hen en zij begrijpen niet de ware bedoeling (van de profeten) en zij spannen zich niet in om hen te gehoorzamen, sterker nog zij zijn onwetend over datgene waarmee de profeten zijn gekomen, zij prijzen alleen hen eigen ego's en grillen.'
Wat Shaykh al-Islaam zegt lijkt op de twee genoemde voorbeelden(Hiermee bedoelt de shaykh diegene die de waarde van tawheed niet kent, waardoor hij geen takfir doet op diegene die de tawheed niet praktiseert en diegene die de essentie van shirk niet kent waardoor hij geen takfir doet op diegene die shirk praktiseert.zie de bron.)'[Ad-Durrar as-Saniyah 9/405-407]
Shaykh Moehammad Ibn Abdelwahaab zei omtrent de essentie van de islaam:’Overgave aan allah door Hem alleen te dienen en Hem te gehoorzamen en door bara’ te doen van de shirk en de moeshrikien.’ [Ad-Doerrar as-Sanniyah Fi al-Ajwiba an-Najdiya volume 1 pag .129]
Shaykh Moehammad Ibn Abdelwahaab zei:’Het fundament van de islam zijn twee pilaren:
1. Opdragen om alleen Allah te aanbidden zonder deelgenoten toe te kennen aan Hem. Loyaal zijn met diegene die tawheed praktiseert en het doen van takfir op diegene die afstand doet van de tawhid.
2. Waarschuwen voor shirk in aanbidding van Allah en strikt daarin zijn en haat en vijandschap tegenover diegene die shirk praktiseert en het doen van takfir op diegene die shirk begaat.’ [Ad-Doerrar as-Sanniyah Fi al-Ajwiba an-Najdiya volume 2 pag .153]
Dus deze mushrik hassan al-banna die in de democratie gelooft en zijn broeder zawahiri die kennis heeft van de staat van hassan al-banna en zijn shirkiyaat, maar toch hem als een moslim ziet, sterker nog als een martelaar, dit allemaal laat ons zien hoe de ikhwanies en qitalis onwetend zijn over tawhid en zij dit niet praktiseren, sterker nog zij gedragen zich vijandig jegens diegene die zich houdt aan de tawhid en bestempelen hem als een khariji en takfiri zoals hun broeders de telefis dat doen.
Dit allemaal geeft ons een duidelijke beeld van de situatie van de mensen vandaag de dag, vooral diegene die beweren moslims te zijn.
Men ziet hoe zij zich zogenaamd opofferen voor wat zij zien als de islaam, als men dit allemaal ziet dan kan het zo zijn dat hij medelijden krijgt met hen. Maar hun ware aard komt naar boven wanneer men daden ziet tegen de moslims, tegen de ware moslims, hoe zij hun bespotten en minachten vanwege de islaam die de moslims uiten.
Dus als die inspanningen die de ikhwanis aan de wereld laten zien in het zogenaamd opkomen voor de shariah zijn slechts waan. Als de ikhwanis waarlijk voor de islaam opkomen, dan hadden zij nooit durven denken om shirk te plegen.
Zo ook de inspanningen van de qitalis, dat zij zogenaamd opkomen voor wat zij zien als moslim en voor hun rechten en dat zij de kuffar bestrijden, dit ook is allemaal waan.
Als de qitalis waarlijk zouden inspannen voor de islaam, dan hadden zij hun volkeren verworpen die schuldig zijn aan het aanbidden van anderen naast Allah door oordeel bij hen te zoeken of door te stemmen op partijen die zich gaan gedragen als god.
Dan hadden zij hun volkeren de oorlog verklaard voor dat zij de christenen en joden de oorlog hebben verklaard, zoals de sahaba -Allah is tevreden met hen- hebben gedaan.
Maar nee, de qitalis kunnen geen takfir doen op hun volkeren die schuldig zijn aan shirk, want anders is hun hele strijd voor spek en bonen geweest. Zij strijden niet omwille la ilaha illa Allah maar omwille het strijden omwille emoties en frustratie, waardoor zij de mushrikin als broeders nemen, zoals zij de ikhwanis als moslims zien, ook al verwerpen de ikhwanis de taghut niet, zo ook met hamas. Ze hebben pas afstand gedaan van hamas, nadat hamas hun strijd hebben verworpen en een van hun sympathisanten hadden vermoord.
Dus de walae en barae is niet omwille la ilaha illa Allah de walae en barae is omwille het strijden.
Dus hassan al-banna die de shirk heeft gedoceerd en zijn invloed op mensen en vooral de visie van mensen over hem, dit allemaal laat ons zien wie zich houdt aan de tawhid en vrij is van de mushrikin en diegene die tawhid niet begrijpt en de mushrikin als zijn broeders ziet.
Zoals al-Ajurri overlevert in zijn shariah dat de grote Imam Sa'ied Ibn Joebair zei:'Een monnik zei tegen mij;'Óh Sa'ied, in tijden van fitnah zal het duidelijk voor je worden wie Allah aanbidt en wie de taghut aanbidt.''[shariah lil ajurri 1/93 nr. 82]
Bezoek nu WWW.AHLUL-TAWHID.COM
BeantwoordenVerwijderen