[Durrar Saniyah 2/119]




Shaykh Muhammed ibn Abdul Wahaab rahimahullah heeft gezegd: “Dus Allah, Allah, o mijn broeders, hou je vast aan de basis van jullie religie en zijn oorsprong en zijn infrastructuur en zijn hoofd, de getuigenis (Shahada) dat er niemand is die het recht heeft aanbeden te worden behalve Allah. En ken zijn betekenis en houdt van zijn mensen en maak hen jouw broeders, zelfs al zijn zij ver van jullie in bloedlijn. En gelooft niet in de Tawaghit en neemt hen als jouw vijanden en haat hen en haat degenen die van hen houden, of degene die voor hen argumenteert, of degene die hun ongeloof niet verklaart (takfir) of zegt: ‘Ik heb niets met hen te maken’ of degene die zegt ‘Allah heeft mij niet verantwoordelijk gehouden voor hen’, want deze persoon (die dit zegt) heeft gelogen over Allah en een grote zonde gelogen. Dit is omdat Allah iedere moslim  verantwoordelijk heeft gehouden voor het haten van de ongelovigen (Kuffar) en hij heeft het Fard (verplicht) gemaakt om hen als vijanden te nemen, zo ook het nemen van hen als vijand en hun ongeloof te verklaren (takfir) en het hebben van Bara’ah van hen, zelfs als zij hun vaders, hun zoons, of hun broeders zijn. Dus Allah, Allah, houdt daaraan vast in de hoop dat jullie jullie Heer zullen ontmoeten zonder dat jullie iets met Hem hebben vereenzelvigt.”


Met dank aan de vertaler KitaabWaSunnah

Oordeel over diegene die de shahada uitspreekt maar niet bidt of vast

Shaykh Hamud Ibn Nasr Ibn Muamer zegt in een van zijn fatawa:"

Het tweede onderwerp:

Zij zeiden wie de shahada uitspreekt, maar niet bidt of vast is hij dan een moslim?

Dan zeggen wij:'Wie La ilaha illa Allah muhammad rasullu Allah uitspreekt, maar tegelijkertijd praktiseert hij shirk akbar bijv. hij roept doden aan en vraagt hen om hem te baten of te beschermen tegen schade, zo een persoon is een kaafir mushrik, ook al spreekt hij de shahada uit en hij bidt en vast en beweert een moslim te zijn, zoals we dat eerder duidelijk hebben gemaakt.


En diegene die tawhid praktiseert en niet schuldig is aan shirk akbar, maar hij bidt niet en hij weigert om de zakaat te betalen, als hij dit doet omdat hij gelooft dat het gebed en zakaat niet verplicht is op hem dan is hij een kafir volgens de ijmae. Maar als hij dit doet terwijl hij gelooft dat het gebed en zakaat verplicht op hem is, maar hij doet het niet uit luiheid, hierover hebben de ulama verschild, sommigen doen takfir anderen weer niet."[bron:durrar saniyah 10/303]


Dus diegene die vandaag de dag shirkiyaat doen, door anderen te aanbidden naast Allah in wetgeving. Door hun te machtigen of op hun te stemmen zodat zij wetten maken in de parlement of door wegens een geschil met je buurman of een ander vorm van geschil het oordeel van de 'rechters' vraagt die oordelen met gefabriceerde wetten. Als jij dit allemaal doet, maar ook teglijkertijd de shahada uitspreekt en 5 keer per dag naar de moskee gaat om te bidden of elke maandag en donderdag en tijdens ramadan vast, door dit allemaal te doen blijf jij een mushrik kaafir. Met andere woorden je bent niet een moslim, je bent niet op de religie van de profeten(Salla Allahu alaihim wasalama taslima). Je bent op de religie van de taghut.

De shirkiyaat die genoemd zijn, zijn vormen van aanbidding, maar niet gericht aan Allah, maar gericht aan de taghut. Daarom is de taghut ook alles wat aanbeden wordt naast Allah terwijl het tevreden is dat het aanbeden wordt.

Diegene die de taghut aanbidt is geen moslim. Allah zegt:

2.:256... Waarlijk, de rechte leiding is duidelijk onderscheiden van de dwaling, en hij die de Thaghoet verwerpt en in Allah gelooft: hij heeft zeker het stevigste houvast gegrepen, dat niet breken kan. En Allah is Alhorend, Alwetend.


Dus om moslim te zijn en te kunnen geloven in Allah moet men de taghut verwerpen, anders ben verschil je niet van de ongelovigen. Diegene die denkt dat de ongelovigen niet in Allah's bestaan geloven of hem aanbidden, die heeft het mis. Een geringe getal van de mensen zijn atheïsten, de meeste mensen geloven in Allah's bestaan en dat Hij de Schepper is en zij aanbidden hem, maar hun dwaling en datgene wat hun ongelovig maakt is dat zij ook geloven in de taghut, zij aanbidden ook de taghut. Daarom zijn zij ongelovigen en daarom verschillen zij met de moslim.

5:60 Zeg: "Zal ik jullie iets mededelen dat slechter is dan dat, als een vergelding van Allah? Wie door Allah vervloekt is en op wie Allah woedend is, en van wie Hij sommigen tot apen en varkens gemaakt heeft, en die de Thaghoet dienen: zij zijn degenen die de slechtste plaats hebben en die het verst afdwalen van de Weg!"

De moslim aanbidt Allah alleen en verwerpt de taghut en de dienaren van de taghut. En verwerpen houdt in dat men gelooft dat de taghut en de dienaren van de taghut niet moslims zijn, niet zijn broeders zijn.


4. Er is een goed voorbeeld voor u in Abraham en degenen die met hem waren toen zij tegen hun volk zeiden: "Wij hebben niets uitstaande met u en hetgeen u buiten Allah aanbidt. Wij verwerpen u en er is tussen u en ons eeuwige vijandschap en haat ontstaan, tenzij u in Allah, de Enige gelooft." - uitgezonderd het woord van Abraham tot zijn vader: "Ik zal zeker om vergiffenis voor u vragen, ik heb niets van Allah ten uwen behoeve. - Onze Heer, in U stellen wij ons vertrouwen en tot U wenden wij ons, en naar U is de terugkeer.


Dit is de situatie van de meeste mensen vandaag de dag. Zij denken dat zij moslims zijn, omdat zij de shahada uitspreken en 5 keer per dag bidden en iedere ramadan vasten en als het lukt een keer de hajj verrichten als de hajj periode begint. Alleen aanbidden velen van hun de taghut ook, als de verkiezingsperiode begint. Je ziet hen met volle zelfvertrouwen hun stem uitbrengen op hun partij. Je ziet hun hoe loyaal zij zich bewijzen aan hun heersers die over hun heersen met gefabriceerde wetten.

Dit is de situatie van de mensen vandaag de dag, zij anbidden Allah, maar aanbidden ook de taghut. Een eenieder die hun islaam in twijfel wil brengen is de khariji en de hond van de hel in hun ogen. Je zou zeggen als zij zo veel houden van de islaam, dan zouden zij diegene die hun de ware islaam presenteert moeten bedanken, maar in tegendeel:

In plaats van eer ontving hij hoon
ondank is 's wereld loon


Dit is niet een paar jaar gaande, dit is al eeuwen bezig:

Shaykh Muhammad ibn Ibrahiem ibn Abdellatief zei:’Veel mensen kennen zich toe aan de islaam en zij spreken de getuigenis uit en zij praktiseren de uiterlijke rituelen van de islaam, maar toch is dit allemaal niet genoeg om deze mensen als moslims te bestempelen, zo ook zijn hun offers niet legaal voor consumptie, omdat zij deelgenoten toekennen aan Allah in aanbidding, door de profeten aan te roepen en hun om hulp vragen en anderen redenen van afvalligheid.
Deze onderscheid die wordt gemaakt tussen de mensen die zich toekennen aan de islaam is alombekend vanuit de bewijzen uit de Koran en de sunnah en de ijmae van de selef en de imams.’[Fatawa Wa Rasa’il Muhammad ibn Ibrahiem Aal Shaykh vol. 1 pag.63]


Dit zijn de geleerde van de islaam.

Hassan al-Banna dé democraat

Hassan al-Banna dé democraat

Hassan al-Banna de stichter van de ikhwanul 'muslimin' sekte is een invloedrijke persoon in de hedendaagse groeperingen die zich toekennen aan de islaam. Hij is de peetvader van de groeperingen vandaag de dag die een machiavellistische denkwijze heeft omtrent het implementeren van de shariah, hun doel was om de shariah terug te halen naar de rechtbanken en parlementen, ook al betekende dat men anderen moest aanbidden naast Allah of een daad of uitspraak moest doen die duidt op het ongelovigen in de eenheid van Allah.

Deze hassan en zijn ketterse denkwijze heeft vele mensen doen dwalen. De reden daarvoor is, dat hij de islaam niet verkondigt maar slechts zich toekent aan de islaam. Als een jonge sufi ging hij door het leven, waarna hij politiek actief werd. Zijn personage is op zich niet zo belangrijk, wat belangrijker is; het oordeel over diegene die hem prijzen en hem als voorbeeld zien.

Deze hassan die nooit de islaam heeft begrepen, kan nooit gezien worden als moslim door iemand die de islaam begrijpt. Waarom?

Omdat deze hassan daden heeft verricht die duiden op zijn onbegrip over de islaam.

Zoals bekend is de eerste pilaar van de islaam het verwerpen van de taghut en men doet dit door eerst te geloven dat het aanbidden van al datgene wat aanbeden wordt naast Allah ongeldig is.

Shaykh al-Islam Muhammad ibn Abdelwahaab maakt dit duidelijk:

Weet, moge Allah de Verheven je genadig zijn, dat het eerste wat Allah aan de mensheid verplicht heeft gemaakt is al kufr bi taghut en Imaan (geloven) in Allah. Bewijs hiervoor zijn de woorden van Allah:

‘En voorzeker, Wij hebben aan iedere Oemmah (gemeenschap, natie) een boodschapper gezonden (die zei): ‘Aanbidt (alleen) Allah en houdt afstand van de Taghut (valse afgoden, etc).’ (soerah an Nahl; 16: 36)

Betreffende de hoedanigheid van de kufr in taghut: dat is dat je overtuigd bent dat aanbidding aan een ander naast Allah niet correct is, dat je het verlaat, dat je het haat, dat je takfeer doet op degenen die dat doen en dat je hierin vijandigheid voelt.

Het geloven in Allah is dat je overtuigd bent dat Hij al ilaah al ma’bud is (God die aanbidding verdient), als enige, naast alle anderen naast Hem en dat alle vormen van aanbidding puur (met ikhlaas) aan Allah zijn gericht. Dat je deze verwerpt wanneer ze gericht zijn naar een ander naast Allah , dat je houdt van de volgers van ikhlaas en dat je loyaal bent met hun en dat je de volgers van shirk haat en dat je ze vijandigheid toont.

Dit is Millatu Ibrahiem en alleen een debiel verwerpt dit en dat is het voorbeeld waarover Allah ons heeft ingelicht met Zijn woorden:

‘Waarlijk, er is voor jullie een goed voorbeeld in Ibraahiem en degenen die met hem waren, toen zij tot hun volk zeiden: ‘Wij zijn niet verantwoordelijk voor jullie en voor wat jullie naast Allah aanbidden. Wij geloven jullie niet en er is tussen ons en jullie vijandschap en haat ontstaan, voor altijd, tot jullie in Allah, de Enige geloven.’ (soerah al Momtahinah; 60:4)

Taghut is een algemeen begrip. Alles aan wie aanbidding wordt gegeven naast Allah en hij is ermee tevreden dat hij aanbidding krijgt; of het nou gaat om degene die aanbeden wordt (ma’bud) of degene die gevolgd wordt (metboe’u) of degene aan wie men zich onderwerpt in ongehoorzaamheid naar Allah en Zijn boodschapper صلى ا لله عليه و سلم, is een taghut… (hierna noemt de shaykh de vijf hoofden van taghut welke wij in een ander artikel al hebben genoemd)

… Weet dat men geen moe’min kan worden behalve met kufr bi taghut. Het bewijs hiervoor zijn de woorden van de Verhevene:

‘…En hij die de Taghut verwerpt en in Allah gelooft: hij heeft zeker het stevigste houvast gegrepen, dat niet breken kan. En Allah is Alhorend, Alwetend.’ (soerah al Baqarah; 2:256)

Waarheid (al Roeshd) is de Dien van Muhammad صلى ا لله عليه و سلم en de dwaling (al Ghayy) is de dien van abu Jahl. En de sterkste houvast is de shahada ‘LAA ILAAHA ILALLAH’ en hij bestaat uit verwerping en bevestiging. Hij verwerpt alle soorten aanbidding aan een ieder naast Allah de Verhevene en bevestigt alle soorten aanbidding aan Allah alleen zonder toevoeging van gelijken aan Hem (welke geen partners heeft). (bron: ad Durar as Saniyyah; 1/161-163)

Dus hassan valt al weg bij de eerste voorwaarde namelijk dat men moet geloven dat het aanbidden van anderen naast Allah ongeldig is. Dit gelooft hassan niet, want hij maakt gebruik van de democratische systeem. 

bewijzen daarvoor zijn:

يقول حسن البنا ناهيا الشباب عن تحطيم الحانات ومبينا لهم الطريق الشرعي للأمر بالمعروف والنهي عن المنكر على طريقتهم: (تحريم الخمر وتعاطيها أمر من اختصاص الإمام، فإذا قصر كان خارجا عن الكتاب والسنة، وعندئذ يجب على العلماء وذوي الرأي أن يقدموا له النصيحة، فإذا أبي وجب على الأمة أن تجاهده حتى تخلعه، ومن هنا نرى الإسلام هو دين نظام، جعل حق تغيير المنكر للإمام، ولم يعط هذا الحق لكل فرد من أفراد الأمة، وإلا أصبح الأمر فوضى.

فالحكومة هي التي تقوم في عصرنا مقام الإمام، فهي المسئولة عن تحريم المنكرات، فإن لم تفعل وجب على نواب الأمة أن يسحبوا ثقتهم منها، فإذا لم يؤد النواب واجبهم أصبح لزاما على الأمة ألا تمنحهم ثقتها، وتنتخب غيرهم فإذا اجتمع تحت قبة البرلمان نواب مسلمون، أمكن القضاء على كل منكر بقوة القانون وحكم النظام) [215].

215] مجلة النذير العدد: 33، 25/ذي القعدة/سنة 1357، يناير 1939، وأيضا محمود كامل العروسي: المصدر المذكور، ص: 502 - 503.

Hassan Banna zegt nadat hij spreekt over wat de qitalis in zijn tijd deden door de cafe etc. verbrandde:'De regering neemt vandaag de dag de plaats van de Imam aan, zij is aansprakelijk voor het verbieden van de wandaden, als de regering het niet doet dan moeten de volksvertegenwoordigers hun betrouwbaarheid in deze regering intrekken, als de volksvertegenwoordigers hun plicht niet nakomen, dan is het verplicht op de natie om hun vertrouwen in de volksvertegenwoordigers in te trekken en dan moeten zij nieuwe volksvertegenwoordigers kiezen, als er dan onder de dak van de parlement moslim vertegenwoordigers zijn, dan is het mogelijk om iedere wandaad te bestrijden met de kracht van de wet en het oordeel van het systeem.'[bron; majalat an-nadhir uitgave 33 25/dhil qi3da/1357, januari 1939]

Een van zijn volgers vertelt ons ook dat hassan zelf ook mee heeft gedaan in de verkiezingen:

وتقول "مجلة المجتمع" الإخوانية: (إنه ليس هناك حرج شرعي من إنشاء حزب سياسي على مبادئ الإسلام، فالإمام الشهيد حسن البنا - مؤسس الجماعة - خاض المعركة الانتخابية مرتين، والإمام الهضيبي رحمه الله؛ قد وافق قبل الصدام مع عبد الناصر على مبدأ إنشاء حزب سياسي) [143]

[143] المجتمع الكويتية، عدد: 777، 22/ذي القعدة/1406 هـ، ص: 20 – 21.

Vertaling:

In Majalat al Mujtama' (een ikhwanistische blad)is het volgende te lezen:'Er is niks mis mee vanuit een islamitische visie om een politieke partij te stichten volgens de islamitische fundamenten. De imam, de shahid Hassan Al-Banna-de stichter van de jama'a- heeft zelf twee keer meegedaan met de verkiezingen, zo ook de imam al-hudaybi rahimahu allah, is akkoord mee gegaan voordat hij is een clash kwam met abdenassr om een politieke partij te beginnen.'[bron; uitgave 777 22/dhil qi3da/1406 pagina 20-21]

Dus deze hassan al-banna is een mushrik die nooit de islaam heeft begrepen. iedere moslim begrijpt dat iedere systeem die in zijn fundamenten verschilt met de islaam ongeldig is, laat staan het participeren daarin.

Maar het gekke is dat Ayman Zawahiri dit allemaal citeert over hassan al-banna, al deze kufriyaat, van het meedoen met de verkiezingen tot aan het oproepen van mensen om stemmen op partijen en dan zegt deze zawahiri over deze mushrik hassan:'hassan al-banna de shahid rahimahu Allah.'[bron; zie al hisaad al murr in meerdere plekken vooral de voetnoten.]En telkens als hij zawahiri de naam van hassan noemt voegt hij nog rahimahu allah erbij.

Hoe kan zawahiri over hassan dit allemaal zeggen terwijl hij zelf de kufriyaat van hassan opnoemt?!

Als zawahiri al-barae van de mushrikin begrijpt, hoe kan hij dan hassan als een moslim zien?!

Leert de islaam ons niet dat wij de mushrikin niet als moslims mogen beoordelen en dat wij moeten geloven dat diegene die shirk doet uit vrije wil nooit een moslim kan zijn. Hoe is het dan gesteld met diegene die zelf mensen oproept om shirk te gaan doen?!

Shaykh Al Islaam Ibn Taymiyyah zegt:'Diegene die de universele waarheiden de tawhid van rububiyah die algemeen is voor de gehele schepselen getuigt en hij erkend dat alle dienaren onder de qadae en qadar van Allah zijn en hij bewandelt deze pad, maar maakt geen onderscheid tussen de godvrezende gelovigen die de bevel van Allah gehoorzamen waarmee de profeten zijn gestuurd en tussen diegene die Allah en zijn profeten ongehoorzamen onder de kuffar en de fujaar, dezen zijn ongeloviger dan de joden en christenen.[majmu al fatawa 10/607]

Shaykh AbdurRahmaan bin Hassan rahimahullah zegt: ‘Bij geen enkele persoon zal de Islam geldig zijn behalve met kennis over wat deze woorden van Tawheed bevelen van het verwerpen van shirk in aanbidding en het verwerpen van degene die het doet en het bestrijden ervan. Aan de andere kant, oprechtheid in aanbidding aan Allah de Enige welke geen partners heeft en tonen van loyaliteit hierin. (Majmuatu rasail wal masail 5/547). 

Shaykh Abderrahmaan ibn Hassan -Moge Allah genadig met hen zijn- zei, nadat hij verzen aanhaalde die duiden op de kufr van diegene die anderen dan Allah aanbidt:'Als jij weet dat Allah takifr heeft gedaan op de mensen van shirk en Hij hen heeft beschreven met de eigenschappen van shirk in duidelijke verzen, zoals Allah zei:

'17. De afgodendienaren kunnen de Moskeeën van Allah niet onderhouden, terwijl zij

van ongeloof tegen zichzelf getuigen'[surat tawba]

Zo ook is dat bewezen in de sunnah.

Shaykh al-Islaam zei-Moge Allah genadig met hem zijn-:'De mensen van tawhid en sunnah zij geloven de profeten in wat zij verkondigen en zij gehoorzamen hen in datgene wat zij opdragen en zij beschermen wat de profeten zeiden en zij begrijpen dat en praktiseren het en zij maken het vrij van de manipulaties van de extremisten en verdoezeling van de verloochenaars en foute interpretaties van de onwetenden en zij bestrijden diegene die met hen verschilt, als een daad die hen dichtbij Allah brengt en als verlangen naar de beloning van Allah, niet de beloning van hen(de vijanden).

En de mensen van onwetendheid en extremisme zij maken geen onderscheid tussen wat (de profeten) opdragen en waar zij tegen waarschuwen en wat authentiek is en wat gelogen is over hen en zij begrijpen niet de ware bedoeling (van de profeten) en zij spannen zich niet in om hen te gehoorzamen, sterker nog zij zijn onwetend over datgene waarmee de profeten zijn gekomen, zij prijzen alleen hen eigen ego's en grillen.'

Wat Shaykh al-Islaam zegt lijkt op de twee genoemde voorbeelden(Hiermee bedoelt de shaykh diegene die de waarde van tawheed niet kent, waardoor hij geen takfir doet op diegene die de tawheed niet praktiseert en diegene die de essentie van shirk niet kent waardoor hij geen takfir doet op diegene die shirk praktiseert.zie de bron.)'[Ad-Durrar as-Saniyah 9/405-407]

Shaykh Moehammad Ibn Abdelwahaab zei omtrent de essentie van de islaam:’Overgave aan allah door Hem alleen te dienen en  Hem te gehoorzamen en door bara’ te doen van de shirk en de moeshrikien.’ [Ad-Doerrar as-Sanniyah Fi al-Ajwiba an-Najdiya volume 1  pag .129]

Shaykh Moehammad Ibn Abdelwahaab zei:’Het fundament van de islam zijn twee pilaren:

1.      Opdragen om alleen Allah te aanbidden zonder deelgenoten toe te kennen aan Hem.  Loyaal zijn met diegene die tawheed praktiseert en  het doen van takfir op diegene die afstand doet van de tawhid.

2.      Waarschuwen voor shirk in aanbidding van Allah en strikt daarin zijn en haat en vijandschap tegenover diegene die shirk praktiseert en het doen van takfir op diegene die shirk begaat.’ [Ad-Doerrar as-Sanniyah Fi al-Ajwiba an-Najdiya volume 2  pag .153] 

Dus deze mushrik hassan al-banna die in de democratie gelooft en zijn broeder zawahiri die kennis heeft van de staat van hassan al-banna en zijn shirkiyaat, maar toch hem als een moslim ziet, sterker nog als een martelaar, dit allemaal laat ons zien hoe de ikhwanies en qitalis onwetend zijn over tawhid en zij dit niet praktiseren, sterker nog zij gedragen zich vijandig  jegens diegene die zich houdt aan de tawhid en bestempelen hem als een khariji en takfiri zoals hun broeders de telefis dat doen.


Dit allemaal geeft ons een duidelijke beeld van de situatie van de mensen vandaag de dag, vooral diegene die beweren moslims te zijn.


Men ziet hoe zij zich zogenaamd opofferen voor wat zij zien als de islaam, als men dit allemaal ziet dan kan het zo zijn dat hij medelijden krijgt met hen. Maar hun ware aard komt naar boven wanneer men daden ziet tegen de moslims, tegen de ware moslims, hoe zij hun bespotten en minachten vanwege de islaam die de moslims uiten.


Dus als die inspanningen die de ikhwanis aan de wereld laten zien in het zogenaamd opkomen voor de shariah zijn slechts waan. Als de ikhwanis waarlijk voor de islaam opkomen, dan hadden zij nooit durven denken om shirk te plegen.


Zo ook de inspanningen van de qitalis, dat zij zogenaamd opkomen voor wat zij zien als moslim en voor hun rechten en dat zij de kuffar bestrijden, dit ook is allemaal waan.


Als de qitalis waarlijk zouden inspannen voor de islaam, dan hadden zij hun volkeren verworpen die schuldig zijn aan het aanbidden van anderen naast Allah door oordeel bij hen te zoeken of door te stemmen op partijen die zich gaan gedragen als god.


Dan hadden zij hun volkeren de oorlog verklaard voor dat zij de christenen en joden de oorlog hebben verklaard, zoals de sahaba -Allah is tevreden met hen- hebben gedaan.


Maar nee, de qitalis kunnen geen takfir doen op hun volkeren die schuldig zijn aan shirk, want anders is hun hele strijd voor spek en bonen geweest. Zij strijden niet omwille la ilaha illa Allah maar omwille het strijden omwille emoties en  frustratie, waardoor zij de mushrikin als broeders nemen, zoals zij de ikhwanis als moslims zien, ook al verwerpen de ikhwanis de taghut niet, zo ook met hamas. Ze hebben pas afstand gedaan van hamas, nadat hamas hun strijd hebben verworpen en een van hun sympathisanten hadden vermoord.


Dus de walae en barae is niet omwille la ilaha illa Allah de walae en barae is omwille het strijden.


Dus hassan al-banna die de shirk heeft gedoceerd en zijn invloed op mensen en vooral de visie van mensen over hem, dit allemaal laat ons zien wie zich houdt aan de tawhid en vrij is van de mushrikin en diegene die tawhid niet begrijpt en de mushrikin als zijn broeders ziet.

Zoals al-Ajurri overlevert in zijn shariah dat de grote Imam Sa'ied Ibn Joebair zei:'Een monnik zei tegen mij;'Óh Sa'ied, in tijden van fitnah zal het duidelijk voor je worden wie Allah aanbidt en wie de taghut aanbidt.''[shariah lil ajurri 1/93 nr. 82]

Ibn Baz is slechts een marionet van de taghut

Ibn Baz is slechts een marionet van de taghut, hij is de religieuze luidspreker van de taghut, om zo de taghut's troon standvastig te laten blijven en zo de mensen die denken dat zij moslims zijn slapende houden om zo niet achter de ware aard van de taghut te komen.

Een van de bewijzen dat deze ibn baz een marionet is voor de taghut is zijn fatwa omtrent hulp vragen van de kuffar.

Ibn Baz gaf een fatwa voor de golfoorlog over het vragen van hulp van de kuffar, hij zei:'Het is niet toegestaan voor de moslims om loyaal te zijn met de kuffar of om de kuffar om hulp te vragen tegen hun vijanden, want de kuffar vallen onder de vijanden en hun bedrog kan niet tegen beschermd worden. Allah heeft het verboden gesteld om loyaal te zijn met de kuffar en Hij heeft het verboden gesteld om hun als beschermers te nemen en Hij heeft geoordeeld dat diegene die loyaal met hen is dat hij hun oordeel krijgt.'


Daarna haalde hij de hadith aan van de persoon die zijn hulp aanbood in slagveld bij Badr terwijl hij een mushrik was, waarop de profeet tegen hem zei:'Ik maak geen gebruik van de hulp van de mushrik.'

Waarna Ibn Baz zegt over deze hadith:'Deze hadith begeleidt jou naar het niet gebruiken maken van de hulp van de kuffar.'

bron van deze fatwa is: majmu'fatawa ibn Baz volume 1 pagina 299 volgens maktaba shamila.

Ibn Baz heeft nog een andere fatwa toen hij door de afghanen werd gevraagd of zij de hulp mochten vragen van de rafida om te strijden tegen de communisten, antwoordde hij:'Nee, dat is niet toegestaan, het is verplicht voor de ahlu sunnah om zich te verenigen met elkaar en om een natie te zijn en een lichaam.'[bron: majmu'fatawa ibn Baz volume 5 pagina 157 volgens maktaba shamila.]


Maar toen de taghut van ibn baz problemen kreeg met de taghut van irak, was het ineens toegestaan om hulp te vragen van de christenen.

Ibn Baz zegt:'De staat is in deze situatie gedwongen om hulp te vragen van een aantal ongelovige staten tegen deze tirannieke uitbuiter, want zijn gevaar is groot en hij heeft andere die hem ook helpen, als zij zullen zegevieren dan zal er veel verdorvenheid zijn op aarde, daarom is de saudische regering en andere golfstaten van mening om hulp te vragen van een grootte machtige staat...en de comité van grote geleerde nadat zij deze situatie bestudeert hebben, hebben zij bepaald dat dit toegestaan is en dat het verplicht is om deze schade tegen te houden en dat het niet toegestaan is om daar laks mee om te gaan. Sterker nog het is verplicht om zo snel mogelijk dat te gebruiken wat de schade kan tegenhouden...ook al betekent dat om hulp te vragen van een groep mushrikin om de vijandschap te weren en de tirannie te verwijderen, zij(de amerikanen) komen alleen daarvoor ze komen niet om het land te veroveren of over te nemen, zij komen alleen om de tirannie te verwijderen en daarna zullen zij terugkeren naar hun land, zij zijn niet van plan om de onschuldigen te doden of de burgers, zij willen alleen de tirannen doden.'[bron: majmu'fatawa ibn Baz volume 6 pagina 116 volgens maktaba shamila.]

Sterker nog, hij heeft nog een fatwa waarin hij stelt dat hulp vragen van de kuffar algemeen bekend is bij de geleerde en dat het toegestaan is. Hij zegt:'Over het hulp vragen van de kuffar, het oordeel hiervan is bekend bij de geleerde en de bewijzen ervoor zijn er heel veel. Wat de comité van grote geleerde bepaald hebben is de datgene wat juist is, namelijk dat het toegestaan is om de kuffar om hulp te vragen in tijden van nood als er een vijand het land wil binnen vallen om zo het land te beschermen tegen zijn kwaad. Zolang de macht van de moslims zwak is om tegenover de vijand te staan dan is het hulp vragen van de kuffar toegestaan iedere kafir die hulp kan bieden of het nou een jood of christen of heiden is, zolang de staat vind dat hij hulp kan bieden tegen de vijand.'[bron:majmu'fatawa ibn Baz volume 6 pagina 86 volgens maktaba shamila ]


Welke fatwa is nou correct die eerste fatwa waarin staat dat hulp vragen van de kuffar haraam is en dat de hulp van de kuffar niet te vertrouwen is en dat we moeten vertrouwen op Allah of de tweede fatwa die stelt dat het verplicht is de hulp van de kuffar aan te nemen of zij nou joden zijn of christenen?!

Het wordt grappiger als we een van zijn oude fatawa doornemen en lezen wat hij zegt als weerlegging op de nationalisten:'Als de moslims zich verenigen onder de islaam en zich houden aan de verbond van Allah en zij gaan oordelen met de shariah en zij afstand gaan doen van hun vijanden en openlijk tegen hun vijandschap en haat uiten, dit is pas de reden voor de overwinning van Allah voor de moslims en dan zal Allah hen beschermen tegen de streken van hun vijanden en dit is de weg naar het terroriseren van de harten van de ongelovigen, zodat de ongelovigen ons zullen vrezen en ons onze rechten compleet zullen geven, zoals dat is gebeurd bij de voorvaders van de moslims. De voorvaders van de moslims waren omringd door grote aantallen joden en christenen, maar de moslims namen hun niet als beschermers en ook niet als helpers, sterker nog zij namen Allah alleen als Helper, zo beschermde Hij en steunde hen tegen hun vijanden en de koran en sunnah duiden daarop zo ook de islamitische geschiedenis, de moslim en de kafir kent dit.

De profeet rukte op tegen de mushrikin bij de slagveld bij badr, terwijl er in de medinah joden leefden, hij vroeg hen niet om hulp, terwijl de moslims toen in een kleine aantal waren en zij hadden helpers nodig, toch vroeg de profeet en de moslims de joden niet om hulp, niet op de dag van badr nog van uhud, terwijl zij in nood waren om geholpen te worden in die tijd, vooral de dag van uhud, dit is een duidelijke bewijs dat het niet toegestaan is voor de moslims om hulp te vragen aan de vijanden. Het is niet toegestaan om hun als beschermers te nemen of hen in hun leger te laten, want ze zijn niet te vertrouwen en omdat het mengen met hen grote schade is en de normen en waarden van de moslims kunnen door het mengen met hen veranderen. Zo ook kunnen er een shubha plaats vinden en redenen voor haat en vijandschap. En diegene die niet tevreden is met de wijze van de profeet en die van de eerdere moslims, Moge Allah het voor hem niet gemakkelijk maken.'[bron:majmu'fatawa ibn Baz volume 1 pagina 304 volgens maktaba shamila]


Dus deze dua geldt dan ook voor ibn baz zelf, want hij heeft deze woorden tegengesproken door zijn latere fatawa.

En de waan die de meeste wanhopige qitalis naar voren halen, van dat ibn baz gedwongen was omdat te zeggen is belachelijk om weerlegd te worden.

Ibn baz heeft genoeg mogelijkheden gehad om deze fatwa terug te nemen, maar hij weigerde. Sterker nog ibn baz was niet onder ikrah om zo zijn fatwa als ongeldig te zien, hij sprak deze fatwa niet uit terwijl koning fahd met een beretta op zijn hoofd richtte. Dit zijn allemaal smoesjes om ibn baz niet te hoeven bekritiseren en om hem levenslang te verdedigen en te prijzen.

Het gekke is hoe zij zich zo voor hem opkomen terwijl hij diegene is die groenlicht heeft gegeven om de amerikanen naar de haramein te halen om zo hun broeders in irak te bombarderen. Hoe kunnen zij ibn baz prijzen en verdedigen terwijl hij fatwa heeft uitgevaardigd om amerikanen naar binnen te halen, voor wat komen de amerikanen naar de haramein?! Om kamelenvlees te eten? of om irak te bombarderen waarin duizenden broeders van de qitalis vermoord worden. De qitalis zijn van mening dat de grote meerderheid van irak moslims zijn die la ilaha illa Allah begrijpen en de taghut verwerpen, waarom verdedigen zij dan deze marionet die dit allemaal heeft veroorzaakt? Wij doen slechts takfir op die broeders van hun in irak, maar we roepen niet op om hun te doden of te bombarderen met clusterbommen. Maar alleen omdat wij takfir op hun doen zijn wij gelijk de khawaarij...de honden van de hel, terwijl de grote meerderheid van de irakezen quburiya zijn die decennia lang shirkiyaat op hun geweten hebben en verslaafd zijn aan het aanbidden van graven en nu in de moderne tijd verslaafd zijn aan het aanbidden van de baathi onrechtsysteem en gefabriceerde wetten.

Wie is erger diegene die een schakel is in het bombarderen van de broeders van de qitalis of diegene die slecht hun broeders als kuffar ziet met duidelijke bewijzen uit de koran en sunnah?!

Dit allemaal verheldert de paradox van de katholieke telefis en de militaire telefis en natuurlijk die van ibn baz.

En als laatste:

Ibn Baz werd gevraagd door een persoon in het Arabische schiereiland, hij wilt graag een werkster halen voor in huis, maar hij kon slechts een kafira vinden, hij vroeg of hij een kafira werkster in huis mag nemen om zijn vrouw te helpen.

Ibn Baz beantwoord het volgende:'Het is niet toegestaan om een kafira werkster of een kafir werker binnen te halen in Het Arabische schiereiland, want de profeet Salla allahu alahi wasalaam heeft opgedragen om de joden en christenen uit de Arabische schiereiland te zetten. De profeet heeft opgedragen dat alleen de moslims mogen verblijven in het Arabische schiereiland. De profeet heeft opgedragen op zijn sterfbed om alle kuffar uit Het Arabische schiereiland te verwijderen. En omdat de gevolgen van het halen van de kuffar vrouwen of mannen naar het Arabische schiereiland gevaarlijk zijn voor hun religie en normen en waarden, dus het is verplicht omdat te verbieden als gehoorzaamheid van Allah en zijn profeet salla Allahu alaihi wasalam en om de deur naar shirk en bederf te sluiten.'[bron; fatawa al mar'a al muslimah pagina 579-580]



Kijk naar deze vijand van Allah, een arme filipijnse christen is wel gevaarlijk, maar een hele leger amerikanen is verplicht om naar binnen te halen. Moge Allah hem doen branden en de hel...amin

'Man lam yukafir al kafir fahuwa kafir' alleen voor joden en christenen?!

'Man lam yukafir al kafir fahuwa kafir' alleen voor joden en christenen?!

قال ابن المقري في الروضة نقلاً عن كتاب الإعلام بقواطع الإسلام :
" أن من لم يكفر طائفة ابن عربي كان كمن لم يكفر اليهود والنصارى " (كتاب الإعلام بقواطع الإسلام لابن حجر الهيثمي ص 379 ط دار المعرفة .)


Ibn Al-Moeqri zei:'Diegene die geen takfir doet op de sekte van Ibn Arabi is als diegene die geen takfir doet op de joden en christenen.'

Zie hier hoe deze faqih deze principe van 'man lam yukafir al kafir fahuwa kafir' toepast op de sekte van Ibn Arabi de extreme soefis, ibn arabi was geen christen noch een jood en toch is diegene die geen takfir op hem doet een kafir.

قول الشيخ إسحاق رحمه الله وهو يوضح أن قضية من لم يكفر الكافر كشأن من عبد الأوثان والقبور ،من لم يكفره فهو كافر ، هي معتقده ومعتقد سلفه الصالح رضوان الله عليهم :
( هذا اعتقادنا نحن ومشايخنا نعوذ بالله من الحور بعد الكور وهذه المسألة كثيرة جداً في مصنفات الشيخ محمد رحمه الله لأن علماء زمانه من المشركين ينازعون في تكفير المعين فهذا شرح حديث عمرو بن عبسة من أوله إلى آخره كله في تكفير المعين حتى أنه نقل فيه عن شيخ الإسلام ابن تيميه رحمه الله : أن مـن دعا علىّ فقد كفر ومن لم يكفره فقد كفر ، وتدبر ماذا أودعه من الدلائل الشرعية التي إذا تدبرها العاقل المنصف فضلاً عن المؤمن عرف أن المسألة وفاقية ولا تشكل إلا على مدخول عليه في اعتقاده .) أ. هـ رسالة الفرق بين قيام الحجة وفهم الحجة .

’Dit is onze aqida wij en onze geleerde moge Allah ons beschermen tegen afvalligheid nadat wij geleid zijn. Dit onderwerp zal je vaker tegenkomen in de boeken van de shaykh –rahimahu Allah-, want de geleerde van zijn tijd die mushrikin waren zij verschilden met ons over het doen van takfir op de mu’ayan.

Kijk maar naar zijn(Shaykh Muhammad ibn Abdelwahaab) uitleg op de hadith van ‘Amrou Ibn ‘Abasa, vanaf het begin daarvan tot einde gaat over het doen van takfir op de mu’ayan, hij citeerde zelfs Ibn Taymiyyah –rahimahu Allah- die zei:’Diegene die Ali aanroept heeft ongeloofd en diegene die geen takfir op hem doet heeft ook ongeloofd.’ Bestudeer de bewijzen die zijn aangehaald, die bewijzen als de verstandige het bestudeert laat staan de gelovige dan zal hij zien dat dit odnerwerp duidelijk is, behalve voor diegene die belabberde aqida heeft.'


Kijk hij noemde de geleerde van hun tijd die geen takfir deden op de mu'ayaan die shirk deed, noemde hen mushrikin, mushrikin geleerde.

Zij deden ook aan die bid'a van het doen van takfir alleen op de naw'en niet op de mu'ayan. Dit is een.

Twee; hij citeerde ibn taymiyyah die takfir deed op diegene die geen takfir deed op diegene die Ali aanroept. Dit is duidelijk een praktische fatwa gebaseerd op de principe 'man lam yukafir al kafir fahuwa kafir' en diegene die ali aanroepen zijn geen christenen of joden maar shia en sufis die beweren dat zij moslims zijn. Dit principe is toegepast omdat het gaat om diegene die shirk begaat het gaat niet om de joden en christenen alleen en de oelama citeerde ibn taymiyyah en gingen ermee akkoord.


يقول شيخ الإسلام ابن تيميه :
( وأما الذي يشهد الحقيقة الكونية وتوحيد الربوبية الشامل للخليقة ويقر أن العباد كلهم تحت القضاء والقدر ويسلك هذه الحقيقة ، ولا يفرق بين المؤمنين المتقين الذين أطاعوا أمر الله الذي بعث به رسله وبين من عصى الله ورسوله من الكفار والفجار فهؤلاء أكفر من اليهود والنصارى ) ( كتاب الفتاوى ص 67 )



Shaykh Al Islaam Ibn Taymiyyah zegt:'Diegene die de universele waarheiden de tawhid van rububiyah die algemeen is voor de gehele schepselen getuigt en hij erkend dat alle dienaren onder de qadae en qadar van Allah zijn en hij bewandelt deze pad, maar maakt geen onderscheid tussen de godvrezende gelovigen die de bevel van Allah gehoorzamen waarmee de profeten zijn gestuurd en tussen diegene die Allah en zijn profeten ongehoorzamen onder de kuffar en de fujaar, dezen zijn ongeloviger dan de joden en christenen.'

Dus diegene die geen onderscheidt maakt tussen de moslim en kafir heeft meer kufr dan de jood en christen en diegene die geen takfir doet op de mushrik en hem als moslim ziet, die maakt geen onderscheid tussen de moslim en de kafir. En nee, dit is niet slechts voor de asli, want ibn taymiyyah heeft het over diegene die Allah ongehoorzaamt en de mushrik ongehoorzaamt Allah ook, daarom is hij mushrik.


يقول شيخ الإسلام ابن تيميه رحمه الله :
(من سب الصحابة أو أحداً منهم أو اقترن بسبه دعوى أن علياً إله أو نبي أو أن جبريل غلط فلا شك في كفر هذا بل لا شك في كفر من توقف في تكفيره .) (الصارم المسلول ص 591 ط – دار الجيل )


Ibn Taymiyyah zegt:'Wie spot met de sahaba of met een van de sahaba en met die spot gaat gepaard dat men gelooft dat Ali een ilah of een profeet is of dat gabriel een fout heeft gemaakt, er is geen twijfel in de kufr van deze persoon, sterker nog er is geen twijfel in de kufr van diegene die twijfelt in de kufr van deze persoon.'

Hier gaat het niet alleen om christenen en joden maar om shia en sufis die beweren dat zij moslims zijn.

يقول محمد بن عبد الوهاب رحمه الله :
" الدليل الرابع – ما وقع في زمن الصحابة :
(وهي قصة المختار بن أبي عبيد الثقفي وهو رجل من التابعين مصاهر لعبد الله ابن عمر رضي الله عنه وعن أبيه مظهر للصلاح فظهر في العراق يطلب بدم الحسين وأهل بيته فقتل ابن زياد ومال إليه من مال لطلبه دم أهل البيت ممن ظلمهم ابن زياد فاستولوا على العراق وأظهر شرائع الإسلام ونصب القضاة والأئمة من أصحاب ابن مسعود وكان هو الذي يصلي بالناس الجمعة والجماعة لكن في آخر أمره زعم أنه يوحى إليه فسير إليه عبد الله بن الزبير جيشاً فهزموا جيشه وقتلوه وأمير الجيش مصعب بن الزبير وتحته امرأة أبوها أحد الصحابة فدعاها مصعب إلى تكفيره فأبت فكتب إلى أخيه عبد الله يستفتيه فيها فكتب إليه إن لم تبرأ فاقتلها . فامتنعت فقتلها مصعب وأجمع العلماء كلهم على كفر المختار مع إقامته شعائر الإسلام – لما جنى على النبوة وإذا كان الصحابة قتلوا المرأة التي هي من بنات الصحابة لما امتنعت عن تكفيره فكيف بمن لم يكفروا البدو مع إقرارهم بحالهم ؟
فكيف بمن زعم أنهم هم أهل الإسلام ومن دعاهم إلى الإسلام هو الكافر ؟!
يا ربنا نسألك العفو والعافية ) (مختصر السيرة ص 28،29)

Shaykh Al Islam Muhammad Ibn Abdelwahaab zegt:'De vierde bewijs, namelijk wat er gebeurde in de tijd van de sahaba:

Het verhaal van al-mukhtar ibn abi ubaid at-thaqafi en hij was van de tabi'ien en een schoonzoon van Abdullah Ibn Umar -radia allahu anhu wa an abih- hij uitte vroomheid. Hij was bekend in Irak en was van diegene die opkwamen voor de bloed van Hussain en zijn familie. Hij doodde Ibn Ziyad, en hij werd gevolgd door diegene die ook opkwamen voor het bloed van Hussain die door ibn ziyad werden onderdrukt, zij veroverde Irak en hij uitte de rituelen van de islaam en hij stelde islamitische rechters en imams aan die studenten waren van Abdellah Ibn masoed en hij leidde hen in het gebed en in de jumu'a, maar in het einde van zijn tijd, beweerde hij dat hij openbaring kreeg. Waardoor Abdullah Ibn Zubair een leger naar hem stuurde en deze leger zegevierde over hem en zij doodden hem. De amir van die leger was Musab ibn Zubair en de echtgenote van al-Mukhtar was een dochter van een van de sahaba. Musab verzochte haar om takfir te doen op al-mukhtar, maar zij weigerde, waarna musab een brief naar zijn broer stuurde om een fatwa, waarna zijn broer abdullah terug schreef;'Als zij weigert dood haar dan.' Toen de echtgenote van al mukhtar weigerde heeft hij haar gedood. En de oelama hebben allen een ijmae dat al-mukhtar een kafir is, terwijl hij de rituelen van de islaam uitte, omdat hij profeetschap beweerde. Dus als de sahaba de vrouw hebben gedood, de vrouw was een dochter van een sahabi omdat zij weigerde takfir te doen op al-mukhtar, hoe is het dan gesteld met diegene die geen takfir doet op de bedouienen, terwijl hij hun situatie kent? Hoe is het dan gesteld met diegene die beweert dat de bedouienen de mensen van islaam zijn en dat diegene die hen oproept naar islaam de kaafir is?!'


Kijk de sahaba paste deze principe toe op diegene die beweerde moslim te zijn en een staat had en rechters heeft ingesteld die met shariah regeren en hij deed jihaad en toen hij shirk deed in profeetschap niet eens in uluhiya hebben de sahaba hem gedood en zijn vrouw die geen takfir op hem wou doen, was hij christen of jood?! Waren de sahaba takfiris khawaarij, volgers van abu maryam omdat zij diegene die geen takfir deed op mukhtar(die shirk pleegde in profeetschap niet in uluhiyah) gedood hebben?!


ويقول محمد بن عبد الوهاب : (وما أحسن ما قال واحد من البوادي لما قدم علينا وسمع شيئاً من الإسلام قال : أشهد أننا كفار يعني هو وجميع البوادي ، وأشهد أن المطوع(1) الذي يسمينا أهل إسلام أنه كافر . )(مجموعة التوحيد ص 37 )

Shaykh Al Islam Muhammad Ibn Abdelwahaab zegt:'En wat is beter dan datgene wat die bedouien tegen ons zei toen hij bij ons kwam en geluisterd had naar wat woorden over de islaam, hij zei toen:'Ik getuig dat wij kuffar zijn-dus hij en de bedouienen- en ik getuig ook dat de mutawi'(dat zijn de praktiserende mensen van toen werden zo genoemd) die ons de mensen van islaam noemt ook een kaafir is.''

Die bedouien zegt dat hij en de bedouienen kuffar zijn en dat diegene die geen takfir op hem doet ook een kaafir is, dit is een voorbeeld van het principe 'man lam yukafir al kafir fahuwa kafir' en hij was een bdouien uit najd, dat waren geen christenen of joden maar mensen die beweerden dat zij moslims zijn.


ويقول أيضاً : ( والذي يبين ذلك من قصة الردة أن المرتدين افترقوا في ردتهم فمنهم من كذب النبي ورجعوا إلى عبادة الأوثان وقالوا : لو كان نبياً ما مات !!.
ومنهم من ثبت على الشهادة ولكن أقر بنبوة مسيلمة ظناً أن النبي أشركه في النبوة لأن مسيلمة أقام شهود زور شهدوا له بذلك فصدقهم كثير من الناس ومع هذا أجمع العلماء أنهم مرتدون ولو جهلوا ذلك ومن شك في ردتهم فهو كافر . ) ( مجموعة التوحيد )



Shaykh Al Islam Muhammad Ibn Abdelwahaab zegt:En datgene wat dit duidelijker maakt is het verhaal van de riddah, de murtadeen waren er in soorten, sommigen ontkenden de profeet en zij keerden terug naar het anabidden van de afgoden en zij zeiden 'als hij een profeet was dan zou hij niet doodgaan' en anderen die bleven geloven in de shahada, maar zij geloofden dat musaylimah een deel had in de profeetschap van de profeet, zij hadden die vermoeden omdat musaylimah valse getuigen heeft gehaald die hadden getuigt dat de profeet zijn profeetschap heeft gedeeld met musaylimah, dus vele mensen hebben en geloofd, maar toch hebben alle oelamae een ijma'e dat zij allen murtadeen zijn en dat diegene die twijfelt in hun riddah een kaafir is.'

Dit gaat over murtadeen die beweerde dat zij moslims zijn, maar toch is die principe toegepast, het waren geen christenen noch joden, waren de sahaba khawaarij takfiriyun?!



Ik beëindig deze reactie met deze mooie poezie van Abdellah Ibn Hassan de zoon van Shaykh al ISlaam Muhammad:

وقال الشيخ عبد الرحمن بن حسن في أرجوزته الموجودة في ديوان أحمد بن مشرّف ص31 .
لم يسلكوا منهج التوحيد بل فتنوا لكل ذي حدث في اللحد مقبور
هذا يطـوف وهـذا في تقـربه يأتي إلـيه بمنـحور ومـنـذور
وذا به مستغـيث في شـدائـده يرجوا الإجـابة في تيسير معسور
فاحكم بتكفير شخص لا يكفرهم فالحـق شمس وهذا غير معذور


Hierin beschrijft hij de shirkiyaat die worden gepleegd door de msuhrikin bij de graven- dus pseudo-moslims geen christenen en joden- en daarna zegt hij doe takfir op eenieder die geen takfir op hun doet, want de waarheid is duidelijk als de zon en zo een persoon is niet geexcuseerd.



فمن قال: إن التلفظ بالشهادتين لا يضر معهما شيء، أو قال: من أتى بالشهادتين وصلى وصام لا يجوز تكفيره، وإن عبد غير الله فهو كافر، ومن شك في كفره فهو كافر


Moefti Abu butayn zei: Wie zegt;'Bij het uitspreken van de shahada schaadt niks meer' of hij zegt:'Wie de shahada uitspreekt en bidt en vast zo een persoon mag je geen takfir op doen, ook al aanbidt hij anderen dan Allah.' is een kaafir en wie in zijn kufr twijfelt is ook een kaafir.'[durrar 10/250]





وتأمل أن الإسلام لا يصح إلا بمعاداة أهل الشرك الأكبر، وإن لم يعادهم فهو منهم، وإن لم يفعله وقد ذكر في الإقناع عن الشيخ تقي الدين أن من دعا علي بن أبي طالب فهو كافر، وأن من شك في كفره فهو كافر. فإذا كان هذا حال من شك في كفره مع عداوته له ومقته له، فكيف بمن يعتقد أنه مسلم ولم يعاده؟ فكيف بمن أحبه؟ فكيف بمن جادل عنه.



Shaykh Abderrahmaan ibn Hassan zei:'Allah heeft de mensen van shirk beschreven met kufr in ontelbare verzen, dus het is verplicht om takfir te doen op hun, dit is de noodzakelijke gevolg van la ilaha Illa Allah, het woord van zuiverheid, dus de betekenis daarvan wordt niet geldig alleen door het doen van takfir op diegene die anderen naast Allah aanbidt, zoals in de hadith:'Wie La ilaha Illa Allah zegt en ongelooft in al datgene wat aanbeden wordt naast Allah, zijn bloed en bezittingen zijn beschermd en zijn afrekening is bij Allah' dus toen hij zei;'en ongelooft in al datgene wat aanbeden wordt naast Allah' is een bevestiging voor de ontkenning, dus zijn bloed en bezittingen worden niet beschermd alleen daardoor, dus als hij twijfelt of terugdeinst, dan is zijn bloed en bezittingen niet beschermd'[durrar 2/205]

hier is shirk genoemd en niet alleen joden en christenen

Shaykh Sulayman ibn Sahmaan zei:'Dus als een verdediger beweert dat het aanbidden van de mausoleums en het aanroepen van de doden naast Allah geen shirk is, of dat de mensen die het praktiseren geen mushrikin zijn, dan is zijn zaak duidelijk en zijn koppigheid en kufr ook.'[Durrar saniyah 8/127]

aanbidden van mausoleums werd gedaan door mensen die beweren moslims te zijn.

Shaykh Abderrahmaan ibn Hassan zegt;'Als de dienaar de betekenis van la ilaha Illa Allah begrijpt dan begrijpt hij dat diegene die twijfelt in de kufr van diegene die shirk pleegt in het aanbidden van Allah, dat zo een persoon de taghut niet heeft verworpen.'[durrar 11/523]

Iedereen die twijfelt in de kufr van diegene die shirk akbar begaat heeft la ilaha illa allah niet begrepen, dus kafir.












Shaykh Al Islam Muhammad Ibn Abdelwahaab zegt:'En wat is beter dan datgene wat die bedouien tegen ons zei toen hij bij ons kwam en geluisterd had naar wat woorden over de islaam, hij zei toen:'Ik getuig dat wij kuffar zijn-dus hij en de bedouienen- en ik getuig ook dat de mutawi'(dat zijn de praktiserende mensen van toen werden zo genoemd) die ons de mensen van islaam noemt ook een kaafir is.''

hoe is het dan gesteld met diegene die geen takfir doet op de bedouienen, terwijl hij hun situatie kent? Hoe is het dan gesteld met diegene die beweert dat de bedouienen de mensen van islaam zijn en dat diegene die hen oproept naar islaam de kaafir is?!'
(bedouienen uit arabische schiereiland deden shirk in uluhiyah niet in profeetschap en zij beweerden moslims te zijn.)

Shaykh Ishaaq van de 'oelama van Najd citeert ibn tajmijjah dat hij zei:"Wie Ali(Allah is tevreden met hem) aanroept is een kaafir en wie in zijn koefr twijfelt is ook een kaafir.[risala al farq bayna qiyam al hujja wa fahm al hujja](was dit in profeetschap of shirk in uluhiyah?!?!)

Commentaar op de woorden van Abu Hamza Al-Misri omtrent takfir taghut

Download Hier het boek:

Weerlegging op de verwijfde neo-kharijieten

Download nu het boek: